نگذار مثل آن مسیحی باشم

در دو سال و نیم گذشته، مدام دعایی داشته‌ام - "پروردگارا، لطفا نگذار مثل آن مسیحی باشم." این درخواست مدام تکرار شده است، زیرا وقتی با مسیحیانی روبرو می‌شوم که نگرش‌هایی نامطلوب برای من دارند، به درون خود نگاه می‌کنم و مهم‌تر از آن، فکر نمی‌کنم خدا از این رفتارها راضی باشد. من معتقدم بسیاری از ما به عنوان پیروان مسیح درک نمی‌کنیم که به عنوان نمایندگان او باید او را منعکس کنیم، نمک و نور. با این حال، ممکن است نمک خود را از دست داده باشیم و آنطور که باید بدرخشیم. این ممکن است منجر به این شود که مردم از مسیحیان رویگردان شوند. من این را زیاد دیده‌ام. و صادقانه بگویم، اگر با مسیح رابطه‌ای نداشتم، احتمالاً سال‌ها پیش به دلیل نگرش‌ها و اعمال کسانی که به کلیسا می‌روند، به عقب برمی‌گشتم.

"شما نمک زمین هستید؛ اما اگر نمک طعم خود را از دست بدهد، چگونه می‌توان آن را نمک زد؟ پس فایده‌ای جز دور ریخته شدن و پایمال شدن توسط مردم ندارد. "شما نور جهان هستید. شهری که بر فراز تپه‌ای بنا شده است، نمی‌تواند پنهان شود. همچنین چراغی را روشن نمی‌کنند که آن را زیر سبد بگذارند، بلکه آن را بر چراغدان می‌گذارند و به همه کسانی که در خانه هستند، نور می‌دهد. بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا کارهای نیک شما را ببینند و پدر آسمانی شما را ستایش کنند. متی ۵: ۱۳-۱۶

نمک می‌تواند ساینده باشد، اما ما نباید چنین کنیم. نور همچنین می‌تواند کورکننده باشد، اما ما باید برای اطرافیانمان روشن‌گری کنیم، زیرا آنها را به سمت عیسی هدایت می‌کنیم. متأسفانه، بسیاری از مردم برخی از مسیحیان را عصبانی و پرخاشگر می‌دانند، به خصوص زمانی که دیدگاه آنها را به اشتراک نمی‌گذارند. من با کافرانی صحبت کرده‌ام که احساس می‌کنند مسیحیان با آنها بدرفتاری کرده‌اند، برخی از آنها با آنها صحبت نمی‌کنند. آنها معتقدند که این مسیحیان با آنها بی‌ارزش رفتار می‌کنند. ما نمی‌توانیم از کافران انتظار داشته باشیم که طبق اصول ما زندگی کنند، بنابراین باید با آنها با لطف و شفقت رفتار کنیم، همانطور که عیسی با ما رفتار کرده است.

با بیگانگان با خرد رفتار کنید و از فرصت نهایت استفاده را ببرید. بگذارید گفتارتان همیشه با لطف و ظرافت باشد، گویی با نمک مزه‌دار شده است، تا بدانید که چگونه باید به هر فرد پاسخ دهید. کولسیان ۴: ۵-۶

و همچنین باید نسبت به اطرافیانمان شفقت، صبر و درک نشان دهیم. اغلب، مسیحیان به برادران یا خواهران مسیحی خود می‌گویند که به شیوه‌ی آنها صحبت نکنند، به خصوص اگر احساس افسردگی خود را ابراز می‌کنند. بسیاری از مسیحیان معتقدند که اگر پیرو مسیح هستید، هرگز نباید برای مدت طولانی افسرده باشید یا احساس غم کنید. آنها می‌خواهند شما به سرعت بر حال خود غلبه کنید و آیاتی از کتاب مقدس را نقل می‌کنند که اغلب کمکی نمی‌کند، بلکه مانع از افسردگی بیشتر شما می‌شود. بله، آنها ممکن است احساس کنند که هنگام به اشتراک گذاشتن کتاب مقدس، تشویق می‌کنند، اما بصیرت لازم است. گاهی اوقات بهتر است ساکت باشید و گوش دهید و منتظر بمانید تا روح القدس پاسخی را القا کند. به یاد داشته باشید، پادشاه داوود اغلب از آنچه در زندگی‌اش اشتباه بود شکایت می‌کرد و در مورد غم خود می‌نوشت، اما خدا هرگز او را محکوم نکرد.

من با صدای بلند به خداوند فریاد می‌زنم؛ من با صدای خود به خداوند التماس می‌کنم. من شکایت خود را در حضور او می‌ریزم؛ من مشکلم را در حضور او اعلام می‌کنم. وقتی روحم در من غرق شد، تو راه مرا می‌دانستی. در راهی که می‌روم، دامی برایم پنهان کرده‌اند. مزمور ۱۴۲: ۱-۳

حال، من نمی‌گویم که هرگز نباید حقایق ناخوشایندی را به یک برادر یا خواهر در مسیح بگویی. دیدن کسی که در مسیر اشتباهی می‌رود و توبیخ نکردن او و کمک نکردن به هدایت او به راه خدا، بی‌مهری خواهد بود. بسیاری از مسیحیان هستند که نمی‌خواهند در امور دیگران دخالت کنند زیرا احساس می‌کنند که به آنها ربطی ندارد. من باور ندارم که این یک نگرش مسیح‌گونه باشد. زندگی آشفته است و گاهی اوقات ما باید با کسی درگیر شویم تا به آنها کمک کنیم. این کاری است که سامری نیکوکار انجام داد.

اما یک سامری که در سفر بود، به او رسید. و وقتی او را دید، دلش به رحم آمد و به سمت او آمد و زخم‌هایش را بست و روغن و شراب روی آنها ریخت. و او را سوار بر اسب خود کرد و به یک مسافرخانه آورد و از او مراقبت کرد. روز بعد، دو دینار بیرون آورد و به صاحب مهمانخانه داد و گفت: «از او مراقبت کن؛ و هر چه بیشتر خرج کنی، وقتی برگردم به تو پس می‌دهم.» لوقا ۱۰:۳۳-۳۶

من کاملاً مطمئنم که برای این مرد سامری، کمک به این غریبه در کنار جاده، ناخوشایند و ناراحت‌کننده بود. شرم‌آور است که من خواهان راحتی و آسایش هستم و نمی‌خواهم از سر راهم کنار گذاشته شوم. اما واقعاً نمی‌خواهم آن نوع مسیحی باشم. عیسی در متی ۲۵ اعمالی را که وقتی ما پیرو او هستیم، او را خشنود می‌کند، شرح داد.

«آنگاه پادشاه به کسانی که در سمت راست او هستند خواهد گفت: «بیایید، ای کسانی که از جانب پدر من برکت یافته‌اید، پادشاهی را که از آغاز جهان برای شما آماده شده است، به ارث ببرید. زیرا من گرسنه بودم و شما به من غذا دادید؛ من تشنه بودم و شما به من آب دادید؛ من غریب بودم و شما مرا به خانه‌ام دعوت کردید؛ من برهنه بودم و شما مرا پوشانیدید؛ من بیمار بودم و شما به عیادت من آمدید؛ من در زندان بودم و شما به دیدن من آمدید.» آنگاه صالحان به او پاسخ خواهند داد: «خداوندا، چه زمانی تو را گرسنه دیدیم و به تو غذا دادیم یا تشنه دیدیم و به تو آب دادیم؟ و چه زمانی تو را غریب دیدیم و شما را به خانه‌ام دعوت کردیم یا برهنه دیدیم و شما را پوشانیدیم؟ چه زمانی تو را بیمار یا در زندان دیدیم و به دیدن تو آمدیم؟» پادشاه در پاسخ به آنها خواهد گفت: «به راستی به شما می‌گویم، هر آنچه که با یکی از این برادران من، حتی کوچکترین آنها، کردید، با من کرده‌اید.» متی ۲۵:۳۴-۴۰