نژادپرستی واقعی است

یکی از بهترین چیزهایی که در مورد جام جهانی برای من وجود دارد، دیدن ترکیب نژادی در بسیاری از تیم‌های کشورها است، زیرا بازیکنان نه تنها می‌توانند برای کشور محل تولد خود بازی کنند، بلکه می‌توانند برای کشورهایی که هر یک از والدین یا حتی پدربزرگ و مادربزرگشان در آن متولد شده‌اند نیز بازی کنند. بازیکنانی وجود دارند که واجد شرایط بازی برای حداکثر چهار کشور هستند. و آنها می‌توانند انتخاب کنند که کدام یک برایشان بهتر است. از آنجایی که تیم رگی بویز جامائیکا به جام جهانی فیفا امسال راه پیدا نکرد، من به دنبال تیم‌هایی بودم که بازیکنانی با ریشه جامائیکایی داشتند تا آنها را تشویق کنم. این تیم‌ها شامل ایالات متحده، انگلیس و کانادا بودند. من همچنین تیم‌های آفریقایی و تیم‌هایی با بازیکنانی با اصالت آفریقایی را دوست دارم. تیم‌های زیادی مانند این، به ویژه از اروپا، وجود داشتند، بنابراین در این جام جهانی تیم‌های زیادی برای تشویق داشتم. با این حال، دنبال کردن این تیم‌ها به معنای شنیدن اخبار مربوط به آنها نیز بود و یکی از بزرگترین ناامیدی‌های من در جام جهانی شنیدن اخبار مربوط به نژادپرستی بود. متأسفانه، نژادپرستی هنوز هم یک مشکل واقعی است. به نظر می‌رسد که هرگز پایان نخواهد یافت. متأسفانه، این نتیجه سقوط آدم است. نفرت از رنگ پوست و پیشینه فرهنگی مردم را می‌توان در کتاب مقدس مشاهده کرد. خواهر و برادرهای موسی به خاطر ازدواج او با یک زن اتیوپیایی، از او بد گفتند.

سپس مریم و هارون به خاطر زن اتیوپیایی که با او ازدواج کرده بود، علیه موسی صحبت کردند؛ زیرا او با یک زن اتیوپیایی ازدواج کرده بود. بنابراین آنها گفتند: «آیا خداوند واقعاً فقط از طریق موسی سخن گفته است؟ آیا او از طریق ما نیز سخن نگفته است؟» و خداوند آن را شنید. اعداد 12: 1-2

خداوند سخنان تعصب‌آمیز هارون و مریم را در مورد موسی به خاطر همسرش شنید و از آنها راضی نبود.

پس خشم خداوند بر آنها برانگیخته شد و او رفت. و هنگامی که ابر از بالای خیمه اجتماع دور شد، ناگهان مریم به سفیدی برف مبتلا به جذام شد. سپس هارون به سمت مریم برگشت و او آنجا بود - یک جذامی. پس هارون به موسی گفت: «ای سرورم! این گناه را که در آن احمقانه عمل کرده‌ایم و گناه کرده‌ایم، بر ما مگذار. نگذار او مانند مرده‌ای باشد که چون از رحم مادرش بیرون می‌آید، نیمی از بدنش پوسیده شده باشد!»پس موسی نزد خداوند فریاد برآورد و گفت: «ای خدا، التماس می‌کنم او را شفا دهی!» آنگاهخداوند به موسی گفت: «اگر پدرش فقط به صورتش آب دهان می‌انداخت، آیا هفت روز شرمنده نمی‌شد؟ هفت روز از اردوگاه بیرون رانده شود و پس از آن دوباره پذیرفته شود.» پس مریم هفت روز از اردوگاه بیرون رانده شد و قوم تا زمانی که مریم دوباره آورده نشد، سفر نکردند. اعداد ۱۲: ۹-۱۵

خدا چنان خشمگین شد که آنجا را ترک کرد. ابری که نمایانگر حضور آشکار خداوند بود، از بالای خیمه برخاست. این موضوع جدی است. خدا هیچ نقشی در آنچه درباره موسی گفته می‌شد نداشت، زیرا همسرش اهل اتیوپی بود، بنابراین خشم او بر مریم نازل شد. با این حال، موسی که ظاهراً بسیار بخشنده بود، از طرف او التماس کرد. و خدا کوتاه آمد. اما تعصب به همین جا ختم نشد. یهودیان و سامری‌ها همیشه با هم مشکل داشتند و حتی در کلیسای اولیه، یهودیان اغلب می‌خواستند غیریهودیان را طرد کنند. با این حال، این روش مسیح نبود.

سپس پطرس دهان خود را گشود و گفت: «به راستی من دریافته‌ام که خدا هیچ تبعیضی قائل نیست. بلکه هر که در هر قومی از او بترسد و عمل صالح انجام دهد، مورد پذیرش او قرار می‌گیرد.» اعمال رسولان ۱۰:۳۴-۳۵

پطرس این را پس از آنکه خدا مجبور شد با تعصب خود علیه غیریهودیان مقابله کند، اعلام کرد. سپس، خدا او را به خانه کرنلیوس، یک افسر رومی، فرستاد تا برای اعضای آن موعظه کند و آنها نجات یافتند. تعصبات ما ممکن است ما را از کمک به پیشبرد پادشاهی خدا باز دارد. خدا در انتخاب زنان غیریهودی به عنوان بخشی از تبار عیسی بسیار هدفمند بود. تامار، راحاب و روت همگی به عنوان غیریهودیانی که در نمودار تبار عیسی ذکر شده‌اند، برجسته هستند. خدا می‌خواهد ما روشن کنیم که همه ما به تصویر و شباهت او آفریده شده‌ایم. ما به زیبایی و شگفتی آفریده شده‌ایم. و اگر در مسیح هستیم، پس همه ما فرزندان خدا هستیم.

زیرا همه شما از طریق ایمان به مسیح عیسی پسران خدا هستید. زیرا همه شما که در مسیح تعمید یافتید، لباس مسیح را پوشیده‌اید. مسیح. نه یهودی وجود دارد و نه یونانی، نه برده وجود دارد و نه آزاد، نه مرد وجود دارد و نه زن؛ زیرا همه شما در مسیح عیسی یکی هستید. و اگر شما از آن مسیح هستید، پس نسل ابراهیم هستید و طبق وعده وارثان. غلاطیان ۲:۲۶-۲۹

اگر ما بدن مسیح هستیم و در او یکی هستیم، پس تعصبات هرگز نباید در کلیسا وجود داشته باشد. ما هرگز نباید به دلیل رنگ، فرهنگ، قومیت یا محل تولد علیه یکدیگر صحبت کنیم. اگر این کار را انجام دهیم، پس علیه مسیح عمل کرده‌ایم. به عنوان مسیحی، ما نیز باید علیه نژادپرستی و سایر انواع نفرت در جامعه خود صحبت کنیم. ما هرگز نباید در مورد این موضوع سکوت کنیم و سعی کنیم آن را نادیده بگیریم. برخی از مسیحیان معتقدند افرادی که می‌گویند نژادپرستی را تجربه می‌کنند، بیش از حد شکایت می‌کنند و در اصل، قربانیان را قربانی می‌کنند. وقت آن رسیده است که تشخیص دهیم نژادپرستی واقعی است و به اندازه کافی جسور باشیم تا این اشتباه را در جامعه خود اعلام کنیم.

بنابراین، به او که می‌داند خوب انجام دهد و آن را انجام نمی‌دهد، به او این گناه است. یعقوب ۴:۱۷