نه چندان خردمند

هر سال یک برنامه کتاب مقدس دارم و شروع به خواندن نسخه متفاوتی کرده‌ام تا سعی کنم بینش بیشتری کسب کنم. امسال، نسخه تقویت‌شده را می‌خوانم و درک من واقعاً تقویت می‌شود زیرا این نسخه معانی‌ای را ارائه می‌دهد که قبلاً هرگز به آنها فکر نکرده بودم و باعث می‌شود بیشتر در مورد کلام تعمق کنم. اخیراً داشتم تمثیل عیسی در مورد بذرکار و بذر را می‌خواندم. اهمیت جدیدی از این متن برای من روشن شد زیرا عیسی پس از گفتن آن، نکته بسیار جالبی گفت.

زیرا هر کس [حکمت معنوی دارد زیرا پذیرای کلام خداست]، به او بیشتر داده خواهد شد و به وفور و فراوانی در اختیارش قرار خواهد گرفت. اما هر کس [حکمت معنوی ندارد زیرا کلام خدا را بی‌ارزش شمرده است]، حتی آنچه دارد نیز از او گرفته خواهد شد. متی ۱۳:۱۲

فکر نمی‌کردم این آیه در مورد حکمت معنوی باشد، اما بسیار منطقی است. اگر کلام خدا را دریافت نکنیم و آن را زندگی نکنیم، پس چندان خردمندانه نیست. بیایید کلام را بشنویم و توجه کنیم. نباید اجازه دهیم دغدغه‌های این دنیا کلام خدا را خفه کند و باید مطمئن شویم که کلام قبل از اینکه شیطان بذرهای آن را بکارد، در خاک قلب‌هایمان نفوذ می‌کند. علاوه بر این، باید مراقب باشیم که از گناه خلاص شویم تا ریشه‌های کلام در ما عمیقاً رشد کنند و میوه‌های خوب به بار آورند. این عاقلانه است. اما این حکمت دنیوی نیست، حکمتی که با حکمت خدا متفاوت است.

زیرا حکمت این دنیا در برابر خدا حماقت (پوچی، حماقت) است؛ زیرا [در کتاب مقدس] نوشته شده است: «[او] کسی است که خردمندان و زیرکان را در حیله‌گری‌شان به دام می‌اندازد.» اول قرنتیان ۳:۱۹

حکمت دنیا ممکن است فکر کند که استفاده از کمی فریب برای پیشرفت در زندگی خوب است، اما حکمت خدا از فریب متنفر است. خودفروشی نیز راه دنیاست، اما راه خدا نیست، زیرا او متکبران را فروتن و فروتنان را سرافراز می‌کند. این نقل قول به ماریا فورلئو، کارآفرین، سخنران و نویسنده آمریکایی، نسبت داده شده است - «از کجا فهمیدیم که خودفروشی بد است و از همه مهمتر، چرا آن را به عنوان حقیقت می‌پذیریم؟»

خب، برای آن دسته از ما که از کتاب مقدس پیروی می‌کنیم، این را به عنوان حقیقت می‌پذیریم، همانطور که کلام خدا در فیلیپیان ۲: ۳-۴ ما را نصیحت می‌کند که هیچ کاری را از روی جاه‌طلبی خودخواهانه یا تکبر بیهوده انجام ندهیم، بلکه در فروتنی باید دیگران را بالاتر از خود بدانیم، نه به دنبال منافع خود، بلکه به دنبال منافع دیگران باشیم. ما همچنین این را حکمت خدا می‌دانیم، اما جهان این را خنده‌دار و نه چندان عاقلانه می‌داند. اما باز هم، این دو حکمت متفاوت هستند.

کدام یک از شما حکیم و باهوش است؟ بگذارید او با رفتار خوب خود، اعمال [نیک] خود را با نرمی و فروتنی حکمت واقعی نشان دهد. اما اگر حسادت تلخ و جاه‌طلبی خودخواهانه در قلب خود دارید، مغرور نشوید و [در نتیجه] در برابر حقیقت سرکشی نکنید. این حکمت [سطحی] آن چیزی نیست که از بالا نازل می‌شود، بلکه زمینی (دنیوی)، طبیعی (غیرمعنوی) و حتی شیطانی است. زیرا هر جا که حسادت و جاه‌طلبی خودخواهانه وجود داشته باشد، بی‌نظمی [ناآرامی، شورش] و هر چیز بد و عمل اخلاقی تحقیرآمیز وجود دارد. اما حکمت از بالا اول پاک [از نظر اخلاقی و معنوی بی‌آلایش]، سپس صلح‌دوست [مودب، با ملاحظه]، ملایم، منطقی [و مایل به گوش دادن]، پر از شفقت و ثمرات نیکو. تزلزل‌ناپذیر است، بدون [خودپسندی] ریا [و نیرنگ خودخواهانه]. و بذری که ثمره‌اش عدالت (بلوغ معنوی) است، توسط کسانی که صلح برقرار می‌کنند [با تشویق فعالانه حسن نیت بین افراد] در صلح کاشته می‌شود. یعقوب ۳: ۱۳-۱۸

وای!!! من عاشق این هستم که چگونه نسخه تقویت‌شده معنای این متن را توضیح می‌دهد. در حکمت دنیوی بی‌نظمی وجود دارد زیرا بسیار خودخواه است و به هیچ چیز جز منافع خود اهمیت نمی‌دهد و برای رسیدن به خواسته‌هایش هر کاری می‌کند. به علاوه، حتی می‌تواند شیطانی باشد. این نوع حکمت خودخواهانه است و هیچ آرامش واقعی در آن وجود ندارد. در حالی که حکمت خدا همه چیز در مورد عدالت است و با جستجوی همیشگی عشق برادرانه بین افراد، عاشق صلح است. این حکمت از نظر معنوی بالغ، آرام، منطقی و بدون ریا است. حکمت دنیا مانند ... به نظر می‌رسد برعکس این.

متاسفانه، حکمت دنیا این روزها کلیسا را ​​آزار می‌دهد و گاهی اوقات نمی‌توانیم تفاوت بین دنیا و کلیسا را ​​ببینیم. جای تعجب نیست که ناظران، مسیحیان را ریاکار بدانند، زیرا ما حکمت دنیا را به کار می‌گیریم در حالی که در مورد حکمت خدا صحبت می‌کنیم، در حالی که این دو می‌توانند مانند آب و روغن باشند. آنها با هم مخلوط نمی‌شوند.

مرد حکیم (فیلسوف) کجاست؟ کاتب (محقق) کجاست؟ مناظره‌کننده (منطق‌دان، سخنور) این عصر کجاست؟ آیا خدا حماقت حکمت این دنیا را آشکار نکرده است؟...، [این] به این دلیل است که حماقت خدا [اصلاً حماقت نیست و] از انسان‌ها [بسیار فراتر از درک انسان] خردمندتر است و ضعف خدا از انسان‌ها [بسیار فراتر از محدوده تلاش انسان] قوی‌تر است. اول قرنتیان ۱:۲۰، ۲۵

ما به عنوان مسیحی، ممکن است از نظر دنیا چندان خردمند به نظر نرسیم، اما وقتی تسلیم خدا می‌شویم، او از ما برای گیج کردن حکمت دنیا استفاده می‌کند. حکمت او ممکن است کسانی را که این کار را نمی‌کنند، گیج کند. او را بشناس، اما این همیشه بهترین است.