ریشه موضوع

آخر هفته گذشته، به سخنان یک واعظ گوش می‌دادم، او می‌گفت که ما میوه را می‌بینیم اما ریشه‌ای وجود ندارد، و این حرف واقعاً در ذهنم ماند. اغلب افرادی را می‌بینیم که در زندگی و خدمت به نظر پربار می‌رسند، اما وقتی چالش‌های زندگی پیش می‌آید، شروع به دور شدن از کلیسا می‌کنند و ممکن است خدا را به خاطر مشکلاتشان سرزنش کنند. این افراد در مسیح ریشه ندارند. بنابراین، در بلوغ معنوی خود دچار مشکل می‌شوند زیرا تغذیه مورد نیاز خود را دریافت نمی‌کنند، زیرا ریشه‌های آنها به طور کامل در خداوند ریشه دوانده است.

برخی در مکان‌های سنگی افتادند، جایی که خاک زیادی نداشتند؛ و بلافاصله جوانه زدند زیرا عمق زمین نداشتند. اما وقتی خورشید طلوع کرد، سوختند و چون ریشه‌ای نداشتند، خشک شدند... اما کسی که بذر را در مکان‌های سنگی دریافت کرد، کسی است که کلام را می‌شنود و بلافاصله آن را با شادی می‌پذیرد؛ اما ریشه‌ای در خود ندارد، بلکه فقط برای مدتی تحمل می‌کند. زیرا وقتی مصیبت یا آزار و اذیت به دلیل کلام رخ می‌دهد، فوراً می‌لغزد. متی ۱۳:۵-۶ و ۲۰-۲۱

این دقیقاً همان چیزی است که امروزه در کلیسا اتفاق می‌افتد، در میان دست‌های بلند شده و ستایش‌ها - کسانی هستند که ممکن است آنطور که باید در مسیح ریشه نداشته باشند و ریشه دوانده باشند. در میان بسیاری از کلیساروها سطحی‌نگری وجود دارد. من این را می‌دانم چون زمانی آنجا بودم. به کلیسایی رفتم که با زمان‌بندی من مطابقت داشت تا بتوانم برنامه مسیحی خود را انجام دهم، با این انتظار که خدا آن را ببیند و مرا برکت دهد. خوشبختانه، در طول سال‌ها آموخته‌ام که تظاهر به این معنی نیست که من در پادشاهی خدا موفق می‌شوم، و هرگز نمی‌خواهم از عیسی بشنوم که می‌گوید مرا نمی‌شناسد.

«نه هر که به من بگوید «خداوندا، خداوندا» وارد پادشاهی آسمان می‌شود، بلکه کسی که اراده پدر مرا در آسمان انجام دهد. بسیاری در آن روز به من خواهند گفت: «خداوندا، خداوندا، آیا به نام تو نبوت نکردیم، دیوها را به نام تو بیرون نراندیم و معجزات بسیار به نام تو انجام ندادیم؟» و سپس به آنها اعلام خواهم کرد: «من هرگز شما را نشناختم؛ از من دور شوید، ای بدکاران!» متی ۷:۲۱-۲۳

ما می‌توانیم کارهای زیادی انجام دهیم و ممکن است بگوییم که آنها را به نام عیسی انجام می‌دهیم، اما انگیزه‌های اشتباهی داریم و ممکن است در او نباشیم، و بنابراین او ما را نمی‌شناسد. این من را می‌ترساند. من آموخته‌ام که باید به خداوند اعتماد کنیم و در او ریشه داشته باشیم. حقیقت این است که اگر به خدا اعتماد نکنیم، ریشه دواندن در او بسیار دشوار خواهد بود. بنابراین باید شخصیت او را بیاموزیم و این کار را فقط با بودن در حضور او و در کلام او می‌توانیم انجام دهیم تا رابطه‌ای شخصی با او داشته باشیم. و وقتی او را بشناسیم، می‌توانیم به او اعتماد کنیم و مانند درختی باشیم که در کنار آب کاشته شده است.

خوشا به حال کسی که به خداوند توکل می‌کند و امیدش خداوند است. زیرا او مانند درختی کاشته شده در کنار آب خواهد بود که ریشه‌های خود را در کنار رودخانه پهن می‌کند و وقتی گرما فرا می‌رسد، نخواهد ترسید.اما برگ‌هایش سبز خواهد بود و در سال خشکسالی نگران نخواهد بود و از میوه دادن باز نخواهد ایستاد. ارمیا ۱۷:۷-۸

ما اکنون در جامائیکا خشکسالی را پشت سر می‌گذاریم، بنابراین من این را به خوبی درک می‌کنم. بسیاری از سبزیجاتی که کاشته‌ام خشک شده‌اند زیرا آب کافی به آنها نمی‌رسد، حتی با اینکه سعی کرده‌ام آنها را آبیاری کنم. نه تنها گیاهان خشک شده‌اند، بلکه حتی ریشه‌های آنها نیز خشک شده‌اند، بنابراین به راحتی از زمین کنده می‌شوند، با اینکه من به آنها زمان و توجه زیادی داده‌ام، درست همانطور که خدا برای ما انجام داده است. خوشبختانه، برخی از بوته‌های گوجه‌فرنگی زیر لبه بام زنده مانده‌اند، زیرا بیشتر روز در سایه هستند و هنوز میوه می‌دهند. خدا را شکر! به دلیل این خشکسالی، قیمت گوجه‌فرنگی بسیار گران است، بنابراین خوب است که آنها را داشته باشیم. جایی که این گوجه‌فرنگی‌ها کاشته شده‌اند بسیار مهم است، که باعث شده مانند سایر گیاهان خشک نشوند. ما نیز باید در جای مناسب زیر سایه قادر مطلق ریشه داشته باشیم.

بنابراین، همانطور که مسیح عیسی خداوند را پذیرفته‌اید، در او گام بردارید، در او ریشه بدوانید و بنا شوید و همانطور که به شما آموخته شده است، در ایمان استوار شوید و سرشار از شکرگزاری باشید. کولسیان ۲: ۶-۷

پذیرفتن مسیح و گام برداشتن در مسیر او بسیار مهم است زیرا او راه است. ما نیز باید در او ریشه بدوانیم و بنا شویم. پایه و اساس ما باید ایمان ما به او و کلام خدا باشد. و وقتی در او ریشه دوانیم، آنگاه می‌توانیم عشق او را درک کنیم. من کم کم شروع به درک این موضوع می‌کنم. ما می‌توانیم تمام آیین‌های مسیحی را که می‌خواهیم انجام دهیم، اما اگر در عشق مسیح محکم ریشه ندوخته باشیم، نمی‌توانیم در کمال او گام برداریم. بسیاری از مشکلاتی که ما به عنوان مسیحی داریم به این دلیل است که در او ریشه ندوانده‌ایم. و ریشه مسئله همین است.

باشد که مسیح از طریق ایمان در قلب‌های شما ساکن شود؛ تا شما، که در عشق ریشه دوانده و ریشه دوانده‌اید، بتوانید با همه مقدسین، عرض و طول و عمق و ارتفاع را درک کنید - تا عشق مسیح را که فراتر از شناخت است بشناسید؛ تا از تمام کمال خدا پر شوید. افسسیان ۳: ۱۷-۱۹