قاضی

قضات قدرت عظیمی دارند. موسسه هوور در ایالات متحده آمریکا توضیح می‌دهد که طبق دکترین مدرن بررسی قضایی، قوه قضائیه فدرال می‌تواند هر قانون یا سیاست ایالتی یا فدرالی را که مغایر با قانون اساسی ایالات متحده بداند، باطل کند. درک این موضوع مهم است زیرا قضات می‌توانند روسای جمهور و نخست وزیران را رد کنند. کالج حقوق لوید در هند نقش قضات را در مقاله‌ای با عنوان «اختیارات و کارکردهای قوه قضائیه هند» تشریح می‌کند.

با خدمت به عنوان نگهبان قانون اساسی، اجرای حاکمیت قانون و ارائه مکانیسمی برای بررسی قضایی برای بررسی قدرت قوای مقننه و مجریه، وظایف اصلی قوه قضائیه شامل حل و فصل اختلافات بین مردم، تفسیر و اجرای قانون و تضمین حمایت از حقوق فردی است. اهمیت آن در حفظ نظم اجتماعی، دفاع از حقوق اساسی و تضمین عدالت عادلانه و بی‌طرفانه برای همه شهروندان نهفته است.

لطفاً با من همراه باشید. من قصد ندارم رساله‌ای در مورد قدرت قضات ارائه دهم. با این حال، می‌خواهم چارچوبی برای درک خدا به عنوان قاضی تعیین کنم. وقتی شروع به درک نحوه کار قضات در زمان خود می‌کنیم، می‌توانیم به عظمت قدرت خدا پی ببریم. و او نه تنها قانون را اجرا می‌کند، بلکه آن را می‌دهد.

هنگامی که خداوند صحبت با موسی را در کوه سینا به پایان رساند، دو لوح عهد را به او داد، لوح‌های سنگی که با انگشت خدا حک شده بودند. خروج 31:18 NIV

این قدرت است. وقتی بنی‌اسرائیل از قانون خدا اطاعت نکردند، آنها را مجازات کرد. و خدا قاضی عادلی است که به کلام خود عمل می‌کند. او به بنی‌اسرائیل هشدار داده بود که اگر به دستورات او گوش ندهند، با عواقب آن روبرو خواهند شد. و آنها این کار را کردند. همچنین واضح است که خدا نه تنها آنها را از زمین داوری کرد، بلکه از قلمرو آسمانی نیز داوری کرد. هیچ قاضی انسانی مانند او وجود ندارد.

او از بالا به آسمان‌ها و از زمین ندا خواهد داد تا قوم خود را داوری کند: «مقدسین مرا نزد من جمع کنید، کسانی که با قربانی با من عهد بسته‌اند.» بگذارید آسمان‌ها عدالت او را اعلام کنند، زیرا خود خدا داور است. مزمور ۵۰:۴-۶

خدا تحت عهد عتیق داوری‌های زیادی انجام داد. گاهی اوقات داوری او سریع بود، مانند مورد همسر لوط که وقتی به زندگی‌ای که پشت سر می‌گذاشت نگاه کرد، به ستونی از نمک تبدیل شد، در حالی که به او دستور داده شده بود این کار را نکند. یا زمانی که پسران هارون، ناداب و ابیهو، «آتش کفرآمیز» را در برابر خداوند تقدیم کردند، پس آتش از جانب او آمد و آنها را سوزاند و کشت. سپس مواقعی وجود دارد که داوری خدا طولانی و دردناک به نظر می‌رسد، مانند زمانی که او چندین پیامبر را فرستاد تا بنی‌اسرائیل را از نافرمانی او برحذر دارند، اما آنها به هشدارهای او توجه نکردند، بنابراین سال‌ها در اسارت به سر بردند. او مدت‌ها به آنها رحمت نشان داده بود، اما چون این را بدیهی می‌دانستند و تمام شرارت‌هایی را که او به آنها دستور داده بود انجام ندهند، انجام دادند، برای دهه‌ها تبعید شدند.

خداوند قوم‌ها را داوری خواهد کرد. ای خداوند، مرا بر اساس عدالت من و بر اساس درستکاری من در درونم داوری کن. ای کاش شرارت شریران پایان یابد، اما عادلان را استوار گردانید؛ زیرا خدای عادل دل‌ها و ذهن‌ها را می‌آزماید. دفاع من از جانب خداست که درستکاران را نجات می‌دهد. خدا داور عادل است و خدا هر روز بر شریران خشمگین می‌شود. مزمور ۷: ۸-۱۱

خدا در عهد عتیق داور عادلی بود. او رحمت عظیمی نشان می‌داد، اما در زمان مناسب مجازات می‌کرد. جالب اینجاست که در عهد جدید، جایی که عیسی عهد جدیدی را می‌آورد، به نظر می‌رسد تغییری رخ داده است. به جای اینکه خدای پدر داور باشد، عیسی برعکس آن را بیان می‌کند.

زیرا پدر بر هیچ‌کس داوری نمی‌کند، بلکه تمام داوری را به پسر سپرده است تا همه پسر را همانطور که پدر را گرامی می‌دارند، گرامی بدارند. کسی که پسر را گرامی نمی‌دارد، پدری را که او را فرستاده است گرامی نداشته است... من از خود کاری نمی‌توانم بکنم. چنانکه می‌شنوم، داوری می‌کنم؛ و داوری من عادلانه است، زیرا من در پی خواست خودم نیستم، بلکه خواست پدری را که مرا فرستاده است، می‌خواهم. یوحنا ۵: ۲۲-۲۳، ۳۰

خداوند عیسی را به ما عطا کرد، کسی که نه تنها تحقق شریعت است، بلکه به او حق داوری جهان را نیز داده است. و عیسی، پسر، تنها آنگونه که پدر می‌خواهد داوری خواهد کرد. عیسی همچنین در یوحنا ۵ گفت که خداوند به او اختیار داوری داده است زیرا او پسر انسان است. چه کسی بهتر از خدایی که مانند یک انسان رفتار می‌کند و وسوسه‌ها و آزمایش‌های ما را درک می‌کند، می‌تواند داوری کند؟ عیسی همچنین اظهار داشت که هر کس کلام او را بشنود و به کسی که او را فرستاده ایمان آورد، حیات جاودان دارد و به داوری نخواهد آمد، بلکه از مرگ به زندگی منتقل شده است. حال این را بدانید، عیسی نیز مدافع ماست. GotQuestions.org این را بیشتر توضیح می‌دهد.

عیسی مدافع ماست وقتی که خدا برای اولین بار ما را به عنوان فرزندانش در خانواده خود می‌پذیرد (یوحنا ۱:۱۲). و او برای همیشه مدافع ما باقی می‌ماند. اول یوحنا ۱:۹ می‌گوید وقتی به گناه خود اعتراف می‌کنیم، او امین و عادل است تا گناه ما را ببخشد و ما را از آن پاک کند. ما به عنوان پیروان او، هنوز گناه خواهیم کرد. اما وقتی این کار را می‌کنیم، به ما دستور داده شده است که آن گناه را به خدا اعتراف کنیم. اعتراف، توافقی با خداست در مورد اینکه گناه چقدر بد است. ما بدون هیچ استدلال و توجیهی از جانب خودمان در برابر او گناهکار هستیم. مدافع ما در برابر قاضی قدم می‌گذارد و آنها با هم توافق می‌کنند که چون ما «در مسیح» هستیم، هیچ مجازات دیگری لازم نیست. عیسی قبلاً بهای کافی برای رستگاری ما را پرداخته است.

سپاس خداوند! این بسیار هیجان‌انگیز است. اگر او را به عنوان خداوند و نجات‌دهنده پذیرفته باشیم، عیسی از ما در برابر پدر شفاعت می‌کند. بنابراین پدر کاملاً از قضاوت خود دست نکشیده است. با این حال، در پایان، همه ما در مقابل تخت داوری مسیح حاضر خواهیم شد و او ما را به خاطر اعمالمان داوری خواهد کرد (دوم قرنتیان ۵:۱۰). او همچنین بر تخت خود خواهد نشست و گوسفندان را از بزها جدا خواهد کرد. گوسفندانی که درستکار بوده‌اند، حیات جاودان خواهند داشت، اما بزهایی که بدکار بوده‌اند، مجازات جاودان خواهند داشت (متی ۲۵:۳۱-۴۶).